Charlotte en Moni over:
In gesprek met Charlotte van den Eijnden (projectleider VoorleesExpress Den Bosch bij Huis73) en Moni Arts (projectleider VoorleesExpress Land van Cuijk & Maasduinen bij BiblioPlus)
Charlotte: "Voor het onderzoek van Natascha Notten over samenwerken met ouders, moest ik kiezen uit een aantal onderwerpen. Eerst dacht ik: ‘De samenwerking met toeleiders ga ik niet kiezen, want dat vind ik het moeilijkst.’ Toeleiders leveren vaak heel summiere informatie aan of de gezinnen zijn eigenlijk niet geschikt. Maar uiteindelijk was dat juist de reden dat ik er toch in wilde investeren."
Moni: "Bij mij was dat eigenlijk een tekort aan aanmeldingen van gezinnen. Ik moest op onderzoek uit: hoe kwam dat ineens? Naast dat ik intern aan de bel heb getrokken, wilde ik ook actief bij de toeleiders peilen waarom zij bijna geen gezinnen meer aanmeldden. En wat eventueel mijn aandeel daarin was."
Charlotte: "Ik heb met drie verschillende toeleiders (school, consultatiebureau, welzijnsorganisatie) een hernieuwde en uitgebreide, fysieke kennismakingsronde uitgevoerd."
Moni: "Ik heb een mail gestuurd naar alle toeleiders met een soort hulproep. Ik schreef dat we dat kalenderjaar 60 gezinnen mochten helpen, maar dat er in maart nog maar twee gestart waren. En dat ik wilde onderzoeken hoe dat kwam, omdat ik helaas niet geloof dat de VoorleesExpress al overbodig is. Daar kwamen echt veel reacties op!"
Moni: "Ik vond het spannend en kwetsbaar, maar ik ben blij dat ik het heb gedaan. Ik kwam er bijvoorbeeld achter dat een update-mailtje dat ik wel eens stuurde, erg werd gewaardeerd. Terwijl ik ermee gestopt was, omdat ik dacht dat toch niemand dat las. Hierdoor bleef de VoorleesExpress hoog in het bewustzijn. Nu stuur ik een nieuwsbrief via Laposta, zodat ik ook kan bijhouden hoe vaak het gelezen wordt. Ook sluit ik nu aan bij overleggen op scholen en ga ik fysiek kennismaken met nieuwe toeleiders. Ga er niet vanuit dat ze het wel weten. Ik ging daar zelf wel vanuit, of ik hoopte het in ieder geval, maar het is gewoon vaak niet zo."
Charlotte: "Heel herkenbaar. Mijn grootste eyeopener was dat toeleiders toch niet zo goed op de hoogte zijn als je denkt. Informatie is weggezakt, de werkdruk is hoog of er zijn wisselingen geweest. Maar ook de VoorleesExpress is continu in ontwikkeling en krijgt nieuwe inzichten, waar we toeleiders misschien niet altijd in meenemen. We hebben besproken wat de toeleider zou kunnen helpen, en dat resulteerde in een soort checklistje op papier. Ondanks de digitale informatie die al beschikbaar is, bleek het fijn te zijn om iets tastbaars bij de hand te hebben als zij weer een gezin willen aanmelden. En dan niet alleen met aanmeldcriteria, maar ook met onderwerpen die zij met ouders kunnen bespreken."
Charlotte: "Het contact kost tijd, maar het levert je uiteindelijk wel wat op. Je moet het alleen wel onderhouden. Bijvoorbeeld met af een toe een update-mail of een belletje. Doordat ik vaker bel, is de drempel voor hen ook lager om te bellen. Maar de fysieke koffies blijven waardevol. En als je veel toeleiders hebt, kan dat niet allemaal tegelijk. Maar plan af en toe een moment en pak er dan weer even twee of drie bij de kladden. En benadruk bij de toeleiders dat zijzelf een hele belangrijke rol spelen bij de werving en het slagen van het proces, omdat een gemotiveerde en goed voorgelichte ouder met heldere verwachtingen zorgt voor een fijn en succesvol traject."
Moni: "Helemaal mee eens. Je hebt een lange adem nodig, maar op de lange termijn ben je er blij mee. Alles groeit met aandacht. Of het nu in een mail is of dat je langs gaat. Ik probeer er ook wat meer naar te kijken met een marketingbril: we hebben gewoon een goed product dat iedereen wil (in dit geval voor zijn of haar leerlingen bijvoorbeeld). Maar je moet het ‘product’ leren kennen en begrijpen. Daar moeten we op inzetten."
