4 jaar later: Op bezoek bij Marthe en Samira

4 jaar later: Op bezoek bij Marthe en Samira

Al ruim tien jaar komen vrijwilligers via de VoorleesExpress bij kinderen - en hun ouders - thuis om voor te lezen. Dat levert naast leesplezier ook vaak een bijzondere band op. Vaak met de hele familie. We kijken terug met oud-vrijwilligers en hun voorleesgezinnen naar wat deelname aan de VoorleesExpress hen heeft gebracht. Dit keer gaan we op bezoek bij Marthe en Samira. 

 

Foto credits: Robert van Walsem

Samira (9) is gek op lezen. Het liefst lees ze ’s avonds in haar bed. Ze woont samen met haar moeder Erena en broertje Hanibal (2) in Utrecht. De liefde voor lezen dankt ze aan Marthe die vier jaar geleden namens de VoorleesExpress bij de familie thuiskwam om Samira te helpen met haar taalontwikkeling. 

Van voorlezen naar zelf (veel) lezen

Moeder Erena: “Ik kom uit Eritrea en sprak niet goed genoeg Nederlands om Samira voor te lezen. Ik was bang dat ik woorden verkeerd uitsprak. Toen ze in groep één kwam, vertelde de school dat de VoorleesExpress kon helpen om Samira goed Nederlands te leren. En toen kwam Marthe elke week voorlezen. Voor Samira was dat een feest. Ze verheugde zich er ontzettend op.” Marthe: “We lazen samen prentenboeken waarbij ze bijvoorbeeld objecten in een grote tekening moest zoeken. We hebben op die manier veel aan het vergroten van haar woordenschat gewerkt. Ook wandelden we met de hele familie soms naar de bibliotheek in de stad om boeken te lenen, en dan dronken we onderweg koffie en chocomelk bij de HEMA. Ik denk dat juist omdat Samira mijn bezoekjes zo leuk vond en zich er zo op kon verheugen, zij het lezen is gaan associëren met dat gevoel. En daarom leest ze nog steeds heel graag.”

Boeken sparen

Marthe: “Voor mijn werk rijd ik dagelijks met de auto en bij het tankstation hebben ze een actie waarmee je voor kinderboeken kan sparen. Samira kreeg dankzij die het eerste deel van Dagboek van een muts. Het is nu haar lievelingsboek: ze is al bij deel zes.” Erena: “Toen Samira vorig jaar iets minder boeken las, heb ik met haar afgesproken dat ze voor elk boek dat ze uitlas, vijftig cent in haar spaarpot krijgt. Hoeveel ze heeft gespaard weten we niet precies - ze heeft zelfs nog 1,50 euro van mij tegoed - maar het heeft wel geholpen. Ze is weer meer gaan lezen.” Samira: “Ik spaar voor een tablet die je kunt omklappen. Die heeft de meester ook.”

Samen lezen, samen zijn

Erena: “Marthe is nadat de twintig weken van de VoorleesExpress waren afgelopen, blijven langskomen. Ze komt nog steeds elke week om Samira te helpen met huiswerk. We eten soms samen en soms helpt ze mij ook met dingen die ik niet begrijp.” Marthe: “Met Samira lees ik nog steeds, ik lees niet meer voor, maar we lezen nu samen. Of we oefenen haar boekbespreking; Samira leest soms zo snel voor, dat haar interpunctie verloren gaat. Erena leert me hoe ik maïsbrood moet bakken en ze heeft me zelfs geholpen bij mijn verhuizing. Het is een hele speciale band geworden. Ik heb haar familie leren kennen en ze kent mijn familie ook.”

Lezen met de familie

Erena: “Een deel van mijn familie is naar Nederland gekomen. De oma van Samira woont nog in Eritrea. Ik leer Samira ook de Eritreese taal, zodat ze met haar familie kan praten. En zij helpt haar familie met Nederlands, omdat ze dat nog niet goed spreken.” Samira: Ik help mijn neef van 9 jaar, die woont pas drie jaar in Nederland. Ik lees hem de Donald Duck voor.”

Ook een verschil maken voor een gezin in jouw buurt? Word vrijwilliger bij de VoorleesExpress!